Rapor ve medya planlarındaki otuz dört kavram — sayısal örneklerle, raporlarımızı tercümansız okuyabilmeniz için.
Bin reklam gösteriminin fiyatı. Influencer pazarlamasında abone sayısından değil, gönderinin gerçek erişiminden hesaplanır: 200 bin aboneli bir kanalda gönderinin erişimi 30 bin de olabilir 90 bin de — CPM buna göre üç kat değişir.
Örnek. 200 000 aboneli bir kanal, gönderi 46 000 görüntülenme topladı, yerleşim $900 tuttu. CPM = 90 000 / 46 = $20. Abone sayısından hesaplasaydık $4,5 çıkardı — dört kat iyimser ve yanlış.
Sonuç saydığınız tek bir aksiyonun fiyatı: kayıt, depozito, yükleme. Bir mecrayı kapatırken baktığımız tek metrik budur — erişim ve görüntülenme kararı etkilemez.
Örnek. Uçuş $12 000 tuttu ve doğrulamalı 840 kayıt getirdi. CPA = $14. Üst sınır $12 ise uçuş bütün olarak zararda — ama içindeki dört kanal $9, iki kanal $31 verdi. Uçuşu değil, o iki kanalı kapatırız.
Gelirin reklam harcamasına oranı. Uzun döngülü ürünlerde (fintek, SaaS) ROAS’ı yedinci günde ölçmek anlamsızdır: satışa kadar iki ay geçebilir, bu yüzden atıf penceresini önceden sabitleriz.
Örnek. $8 000 harcandı, 60 günde kazanılan kullanıcılardan gelen gelir $38 000. ROAS = ×4,8. Yedinci günde ×1,3 idi — o gün baksaydık kanalı kapatırdık.
Bir müşterinin tüm süre boyunca getirdiği para. CPA tavanını belirler: LTV $80 ise, kazanım için $90 ödemek yalnızca zarar demektir.
Örnek. Ortalama sepet $24, yılda 3,1 satın alma, marj %42. LTV = 2 400 × 3,1 × 0,42 = $31. Bir yılda geri dönüş için CPA tavanı $31’dir, $24 değil.
Gönderiye tepki veren kitlenin oranı. Büyük bir kanalda yüksek ER çoğu zaman kitlenin ilgisinden değil, şişirmeden gelir — ER’ye tepkilerin zamana dağılımıyla birlikte bakarız.
Örnek. 46 000 görüntülenmeli gönderi, 1 200 tepki ve 40 yorum. ER = 1 240 / 46 000 = %2,7. Şüphe uyandıran rakam değil, dağılım: 900 tepki ilk on dakikada geldiyse bu satın alınmıştır.
Yerleşimi gören benzersiz kişi sayısı. Telegram’da bu gönderinin 48 saatlik görüntülenmesi, YouTube’da videonun izlenmesi, hikâyelerde benzersiz izleyicidir. Bunları mecralar arasında toplamak mümkün değildir.
Nerede kırılır. Telegram gönderisi 46 000 görüntülenme topladı, YouTube videosu 120 000, hikâyeler 18 000 tekil izleyici. Bunları toplayıp 184 000 demek yanlış: bir kısım insan ikisini de gördü, üstelik hikâye görüntülenmesi ile videonun sonuna kadar izlenmesi farklı olaylar. Yine de toplanıyor ve raporda hiç var olmamış bir “184 bin erişim” beliriyor.
Aynı kişiye tekrarlananlar dâhil toplam gösterim sayısı. Her zaman erişimden büyüktür. Gösterimle erişimi karıştırmak, bir raporu iki katına şişirmenin en yaygın yoludur.
Nerede kırılır. Mecranın raporu “1 400 000 gösterim” diyor. Arkasındaki tekil kişi sayısı 300 000. Sunumda ilk sayıyı erişim diye yazarsanız rakam neredeyse beş katına çıkar, reklamı gören tek bir kişi bile değişmeden.
Bir kişiye düşen ortalama gösterim sayısı. Dördün üzerinde genellikle boşa harcanan bütçe ve rahatsızlık demektir.
Örnek. 1 400 000 gösterimde 300 000 erişim, frekansı 4,7 yapar. Dördün üzerinde tepki genelde düşer, rahatsızlık artar — bütçeyi yeni bir kitleye kaydırmak gerekir.
Görenlerin içinde tıklayanların oranı. Influencer pazarlamasında düşük CTR başarısızlık anlamına gelmez: kitlenin bir kısmı bağlantıdan değil, aramadan gelir.
Örnek. 46 000 görüntülenmeden 690’ı bağlantıya tıkladı — CTR %1,5. Buna karşılık 210 kayıt var, bunların 90’ı marka adıyla aramadan geldi. Yalnızca tıklamayla saymak, sonucun %43’ünü eksik saymak demektir.
İki kanalın ortak abone oranı. Aynı nişte on kanal satın alındığında kesişim %40’a çıkar — aynı kişi için iki kez ödersiniz.
Örnek. Aynı nişteki on kanal toplamda 610 000 görüntülenme verdi, ama benzersiz izleyici 380 000. %38 kesişim — her üç kişiden biri için iki kez ödendi.
Her saniyede kalan izleyicilerin oranı. On beşinci saniyedeki düşüş, senaryo hakkında toplam görüntülenme sayısından daha çok şey söyler.
Örnek. Videoyu başlatan 10 000 kişiden 15. saniyeye 4 100’ü, sonuna 1 800’ü ulaştı. 12. ile 18. saniye arasındaki düşüş, senaryonun izleyiciyi orada kaybettiği anlamına gelir; yeniden çekilmesi gereken parça odur.
Bir uygulama yüklemesinin fiyatı. iGaming ve kriptoda tek başına hiçbir şey ifade etmez: yüklemelerin yarısı kayda ulaşmaz, teşvikli trafikten gelen ucuz yüklemeler ise depozitoya neredeyse hiç ulaşmaz. CPI’a yalnızca hedef aksiyona ulaşan yüklemelerin payıyla birlikte bakarız.
Örnek. A ağı yüklemeleri 0,90 $, B ağı 2,40 $ veriyor. A’dan %1,1, B’den %6 depozitoya ulaşıyor. Depozito A üzerinden 82 $, B üzerinden 40 $. Ucuz yükleme iki kat pahalıya geldi.
Dönem geliri bölü aktif kullanıcı sayısı. Ortalama oyuncunun veya trader’ın ne getirdiğini gösterir ve CPA ile birlikte ana soruyu yanıtlar: edinim kendini ödüyor mu. ARPU’yu tüm kayıtlar üzerinden hesaplamayın — yarısı hiç ödeme yapmaz.
Örnek. Bir ayda 2.400 aktif oyuncu 61.000 $ getirdi. ARPU = 25 $. Depozito 40 $’a mal oluyor, yani geri dönüş en erken ikinci ayda gelir ve kanalı tutmak ancak elde tutma bunu doğrularsa mantıklıdır.
Dönem içinde aktif olmayı bırakan kullanıcıların payı. Elde tutmanın diğer yüzü: 100 oyuncudan 30’u bir ay sonra hâlâ oynuyorsa churn %70’tir. Churn hangi kaynağın uzun vadeli, hangisinin tek bonusluk insan getirdiğini gösterir.
Örnek. A kanalı: 500 oyuncudan 190’ı 30 gün sonra aktif, churn %62. B kanalı: 500’den 60’ı aktif, churn %88. Aynı CPA’da B kanalı, kalan oyuncu başına üç kat daha pahalı.
Aynı dönemde gelen ve sonra birlikte sayılan kullanıcılar: kaçı 7. günde, 30. günde, 90. günde ödüyor. Trafiğin iyileşip iyileşmediğini yalnızca kohortlar gösterir — toplam gelir eski oyunculardan da büyür.
Örnek. Birinci hafta kohortu: 1.000 kayıt, 30. güne kadar 90 ödeyen. Yeni kreatiflerden sonra dördüncü hafta kohortu: 1.000 kayıt, 140 ödeyen. Aylık gelir %20 arttı, ama nedenin sezon değil kreatifler olduğunu kohortlar gösterdi.
Reklamla olan ile reklamsız olacak olan arasındaki fark. Atıf, bir kaynağa içinden geçen her şeyi yazar; artımsallık bunun ne kadarının zaten geleceğini sorar. Kanalı bazı coğrafyalarda veya kitlenin bir kısmında kapatarak test edilir.
Örnek. Yeniden hedefleme atıfa göre ayda 1.200 depozito gösteriyordu. Altı ülkeden ikisinde kapatıldı: oradaki depozitolar paya göre beklenen 400 değil 140 düştü. Artımsal katkı, yazılanın üçte biriydi.
Dönemdeki bahisler eksi oyuncu kazançları — operatörün bonuslar, vergiler ve ödeme komisyonlarından önce kazandığı. Ortaklık programlarında ortağın payı GGR veya NGR üzerinden hesaplanır, bu yüzden neyin düşüleceğini önceden sabitlemek önemlidir.
Örnek. Oyuncular 400.000 $ yatırdı, 352.000 $ kazandı. GGR = 48.000 $. Sözleşme GGR payıysa taban 48.000 $; NGR ise bonuslar ve komisyonlar da düşülür ve taban yarıya inebilir.
GGR eksi bonuslar, oyun vergileri, ödeme komisyonları ve bazen dolandırıcılık önleme maliyeti. Çoğu rev-share sözleşmesinin tabanı. Her kesinti sözleşmede listelenmeli: listesiz “operatörün diğer giderleri” tabanın yarısını yer.
Örnek. Aylık GGR 48.000 $. Bonuslar 9.000 $, vergi 6.000 $, ödeme komisyonları 2.400 $. NGR = 30.600 $. NGR’nin %30’unu alan ortak 9.180 $, GGR üzerinden 14.400 $ alırdı.
Kaynağın veya ortağın getirdiği oyunculardan elde edilen gelirin yüzdesini, genellikle NGR üzerinden ve ömür boyu aldığı ödeme modeli. Başta ucuz, uzun vadede pahalı; sözleşmede hesap tabanı, süre ve negatif bakiye kuralı önemlidir.
Örnek. Bir ağ depozito başına 60 $ yerine %35 rev-share önerdi. Bu ağın oyuncuları yılda ortalama 180 $ NGR getiriyor: rev-share ilk yıl oyuncu başına 63 $’a mal olur ve sonrasında da kesilmeye devam eder. Test için CPA, kısa LTV’li kanıtlanmış kaynak için rev-share daha ucuz.
Bir dönüşümün hangi kaynağa yazılacağını belirleyen kural. Influencer’larda doğrudan tıklama nadirdir: kişi videoyu görür, ertesi gün aramadan gelir. Bu yüzden promosyon kodu, deeplink ve post-view penceresi kullanırız.
Nerede kırılır. Kişi akşam televizyondan videoyu izliyor, sabah adı hatırlıyor, aramaya yazıyor ve iş dizüstünden kayıt oluyor. Tıklamayla bu hiç görünmez. Promosyon koduyla — kodu not aldıysa görünür. Doğrudan girişlerdeki sıçramayla bir şeyin olduğu görünür, ama kimden geldiği görünmez.
Hedef aksiyon anında sisteminizden takip aracına giden istek. Onsuz tıklamaları görürüz ama sonucu görmeyiz ve satın almayı optimize edecek bir şey kalmaz.
Nerede kırılır. İzleyici 840 tıklama görüyor ve bunların kaçının depozitoya ulaştığı konusunda susuyor. Postback ile aynı izleyici 96 depozitoyu ve bunları hangi kanalların getirdiğini gösteriyor. Onsuz yalnızca tıklamaya göre optimize edebilirsiniz — yani ucuz olana göre, işe yarayana göre değil.
Ana sayfayı değil, uygulamanın belirli bir ekranını açan bağlantı. Video ile aksiyon arasındaki yolu kısaltır: kullanıcı doğru bölümü kendi aramak zorunda kalmaz.
Nerede kırılır. Yurt dışına para transferi hakkında bir video. Sıradan bağlantı uygulamanın ana ekranını açar, kişi doğru ekranı kendi arar — yarısı bulamaz. Deeplink doğrudan transfer ekranını açar ve ilk eyleme ulaşanların oranı bir buçuk-iki kat artar, videoda hiçbir şey değişmemişken.
Yerleşimin tıklama olmadan tanınmasını sağlayan kişiye özel kod. Videoyu televizyonda izleyip dizüstünden satın alan kişiyi yakalamanın tek yolu.
Nerede kırılır. Yazar kodu yüksek sesle söylüyor ve ekranda gösteriyor. Bir hafta sonra kişi geri dönüyor, kaydolurken kodu giriyor — ve bağlantıya tıklama olmadığı hâlde yerleşim hesaba yazılıyor. Karar süresi uzun olan nişlerde sonucun üçte biriyle yarısı arası böyle gelir.
Analitik sistemin kaynağı anlamasını sağlayan adres parametreleri. Bağlantı elle kopyalandığında bozulur, bu yüzden influencer satın almada promosyon kodunun yerine değil, tamamlayıcısı olarak kullanılır.
Nerede kırılır. Etiket, kişi adres çubuğundaki adresi kopyalayıp arkadaşına gönderdiği ana kadar yaşar. Sonrası: arkadaş doğrudan giriş olarak gelir. Bu yüzden UTM konur, ama sonucu promosyon koduyla karşılaştırılır, onun yerine geçmez.
Yerleşimi parayla birleştiren etiket, postback ve rapor zinciri. Satın alma başlamadan önce kurulur — geriye dönük veri kurtarılamaz.
Nerede kırılır. Uçuşun ilk haftası: bizim rakamlarımız 210 kayıt diyor, sizin sisteminiz 178. %15 fark normaldir, üçüncü haftada ararız. İki kat sapma kaybolmuş bir etiket demektir. Onu bu hafta aramak gerekir: sonrası yalnızca büyür ve uçuşun sonunda tabloyu geri getirecek bir şey kalmaz.
Kayıt veya depozito olayı, tarayıcı ve uygulamayı atlayarak müşterinin sunucusundan doğrudan izleyicinin sunucusuna gider. Reklam engelleyicilere, çerezlere ve kullanıcının sekmeyi kapatmasına bağlı değildir. Depozitoları kaynağa göre mutabık kılmanın tek güvenilir yolu.
Örnek. Piksel izlemeyle depozitoların %74’ü izleyiciye ulaşıyordu; gerisi engelleyicilerde ve kapanan sekmelerde kayboluyordu. S2S’e geçince CRM ile mutabakat %99,6’da tuttu ve zararlı görünen üç kaynak normal çıktı.
İzleyicinin her tıklamaya verdiği ve siteye veya uygulamaya aktardığı tanımlayıcı. Kullanıcı kaydolunca bu numara postback ile geri döner ve izleyici kişinin hangi tıklama, reklam ve mecradan geldiğini anlar. O olmadan postback “depozito oldu” der ama nereden olduğunu söylemez.
Örnek. Mecranın linkinde click ID iletilmiyordu — tüm depozitolar “bilinmeyen kaynak”a düşüyordu. Link şablonu düzeltilince on dört yazardan ikisinin depozitoların %60’ını getirdiği görüldü.
Tıklama veya gösterimden sonra kayıt ya da depozitonun o kaynağa yazıldığı süre. Tıklamada yedi gün, gösterimde bir gün olağan başlangıç noktasıdır; uzun döngülerde (forex, fintech) pencere 30 güne çıkarılır, yoksa işlemlerin yarısı “organik”e gider.
Örnek. 7 günlük pencere: kaynağın 210 depozitosu var, CPA 57 $. Aynı kaynak 30 günlük pencerede: 290 depozito, CPA 41 $. İnsanlar üç hafta düşündü. Kaynak değişmedi — görmeyi kabul ettiğimiz şey değişti.
Kaynağın kendi iç birimlerini — ağdaki belirli bir mecrayı, yazarı, kreatifi, tarihi — işaretlediği ek link parametresi. Bir kaynak on sub ID verebilir ve ağın içinde hangi mecranın çalıştığını, hangisinin bütçeyi yaktığını bunlar gösterir.
Örnek. Bir in-app ağı trafiği 48 $ CPA ile tek kaynak olarak veriyordu. Mecra sub ID’sini istedik: 60 uygulamadan 9’u 22 $’a depozito veriyor, 40’ı hiç vermiyordu. Dokuzunu bıraktık; ağın CPA’sı 27 $’a düştü.
Tarihleri, formatları, fiyatları ve tahmini içeren mecra listesi. Paradan önce hazırlanır ve sonrasında gerçekleşenin karşılaştırıldığı belge olur.
Nerede kırılır. Otuz satır: kanal, tarih, format, fiyat, tahmin. Bir ay sonra yanına “gerçekleşen” sütunu gelir. Tahminden iki kat saparsa, değerlendirmede nerede yanıldığımıza bakılır — rapor düzgün görünsün diye tahmin geriye dönük düzeltilmez.
Satın almanın planlandığı zaman aralığı. Uçuşun ortasında sonuç saymak doğru değildir: ilk çıkışların dönüşümleri henüz olgunlaşmamıştır.
Nerede kırılır. Altı haftalık bir uçuş; üçüncü haftada eylem fiyatı hedefin iki katı görünüyor. Durdurmak için erken: ilk haftanın yayınları henüz olgunlaşmadı, bir kısım insan beşinci haftada gelecek. Bir kanalı kapatma kararı, son yayınından en az iki hafta sonra verilir.
Çıkışların bir olaya — listeleme, sürüm, satış başlangıcı — doğru artan biçimde gittiği satın alma. Dağılmış bir erişim yerine, gereken güne denk gelen bir bilinirlik zirvesi verir.
Nerede kırılır. Listeleme tarihine üç dalga: bir ay önce analiz içerikleri, iki hafta önce ilk dalganın yorumlarındaki itirazlara yanıtlar, son on gün yayınlar ve kodlar. Bütçe 30/20/50. Her şeyi son dalgaya yığma isteği büyüktür ve pahalıya patlar: karar gününde adı ilk kez duyan insanlarla konuşuyor olursunuz.
Bir tokenın borsaya eklendiği an. Etrafında ayrı bir kampanya tipi kurulur: tarihten önce ilgi, o gün hacim, sonrasında elde tutma gerekir.
Nerede kırılır. Alım neredeyse her zaman olayın ertesi sabahı kapatılır — ve boşuna. Gelenler yorum okumaya gider, ama bulacakları bir şey yoktur: söylenmiş olan her şey tarihten önce söylenmiştir. Bütçenin yüzde on-on beşini tam da bu ana saklamak gerekir.
Tek bir senaryo altında aynı anda birçok kanaldan yerleşim satın almak. Hangi kitle segmentlerinin gerçekten tepki verdiğini gösteren hacim ve istatistik sağlar.
Nerede kırılır. On beş kanal, tek senaryo, her birine eşit bütçe. İki hafta sonra üç kanal ortalamanın yarısı fiyatla eylem getiriyor, dördü iki katıyla, kalanı civarında. Sonrasında bütçe o üçüne kaydırılır, kalanlar ise ilkler tükendiğinde diye listede kalır.
Kitlenin videoyu yeterince görüp tepki vermeyi bıraktığı an. Erişim sabitken CTR’nin düzenli düşüşü olarak görünür.
Örnek. Kreatif iki hafta boyunca %1,6 CTR tuttu, 15. günde %0,9’a düştü. Erişim ve kitle değişmedi, mevsimle de ilgisi yok. Video ulaşabileceği herkese ulaştı; sonraki gösterim zaten görmüş olanlara düşüyor.
Gösterimleri belirli saat ve günlerle sınırlamak. Bahiste maç öncesi akşam ve maçın kendisi, casinoda akşam ve gece, tradingde seans açılışları. Gündüz aynı bütçe oynamak istemeyen insanların tıklamalarını satın alır.
Örnek. 7/24 yayın: CPA 54 $. Yerel saatle 19:00–01:00 ve hafta sonu öğleden itibaren bırakıldı: yarı gösterim, %12 daha az depozito, CPA 38 $. Tasarruf edilen bütçe ikinci bölgeye gitti.
Reklam ile ürün sitesi arasındaki sayfa: inceleme, karşılaştırma, bir oyuncunun hikâyesi. Isıtır ve rastgele geleni eler; bu yüzden kayda daha az, depozitoya daha çok tıklama ulaşır. Mecranın ürüne doğrudan link vermediği yerlerde zorunludur.
Örnek. Doğrudan link: 100 tıklama, 9 kayıt, 1 depozito. Operatörleri karşılaştıran pre-lander üzerinden: 100 tıklama, 6 kayıt, 2 depozito. Üçte bir daha az kayıt, iki kat depozito.
Satın almadan çıkarılan mecra, uygulama ve yazarların listesi: dolandırıcılık, kitle uyumsuzluğu, ton nedeniyle. Beyaz listenin yanında yaşar ve her hafta sonunda büyür; o olmadan kapatılan mecra bir sonraki flight’ta başka bir sub ID ile geri döner.
Örnek. Bir çeyrekte in-app ağlarından 214 uygulama kara listeye girdi. Aynı ağdaki yeni flight doğrudan hariç tutmalarla başladı: ilk hafta geçen seferki 52 $ yerine 31 $ CPA verdi.
Key Opinion Leader — kitlenin görüşünü ürüne taşıdığı yazar. Web3’te bu çoğu zaman 20 bin aboneli, ama satın alma kararına doğrudan etki eden bir hesaptır.
Nerede kırılır. Kripto Twitter’ında 20 000 takipçili bir hesap: onu token alma kararını verenler okur. Eğlence segmentinde 400 000 takipçili bir hesap: onu şaka için okurlar. Birincisi ikincisinden pahalıdır ve daha çok getirir — çünkü satın alınan erişim değil, güvenin aktarılmasıdır.
Key Opinion Buyer — uzman gibi değil, kullanıcı gibi konuşan yazar. Uzman görüşünün şüphe uyandırdığı yerlerde işe yarar: kitlesel ürünler, uygulamalar.
Nerede kırılır. Uzman “içeriğini kontrol ettim, iyiymiş” diyor — kitle bir bit yeniği arıyor. Sıradan bir alıcı “denemek için aldım, bir ayda şu oldu” diyor — kitle inanıyor. Kitlesel üründe ikincisi daha iyi çalışır ve bu bütçeyle değil, bu kategoride kime inanıldığıyla ilgilidir.
Sıradan bir müşteri çekmiş gibi görünen video. Performans satın almada yazar yerleşimi olarak değil, kreatif olarak kullanılır.
Nerede kırılır. Video, sanki alıcı çekmiş gibi çekilmiş: elde telefon, mutfak, sıradan ışık. Aynı metni beyaz fonda bir spikerin okuması izlenme oranını yarıya düşürür. Fark çekim kalitesinde değil — birine inanılır, diğeri iki saniyede reklam olarak tanınır.
Somut bir video ya da görsel. Yorulur: aynı kreatif aynı kitlede 10–14 günde CTR kaybeder, bu yüzden kütüphane önceden hazırlanır.
Nerede kırılır. Bir video iki hafta boyunca sipariş fiyatını $3,8’de tuttu. On beşinci gün aynı erişim ve aynı kitleyle $6,4. Bozulan bir şey yok: ilgilenen herkes onu izledi. Bu noktada teklifi artırmak değil, bir sonraki video gerekir.
Videonun izlenip izlenmeyeceğini belirleyen başlangıç. Dikey videoda sonucun büyük kısmından, geri kalan her şeyden daha fazla sorumludur.
Nerede kırılır. Videoyu açan 10 000 kişiden beşinci saniyeye 4 800’ü ulaşıyor. Yani bundan sonra söyleyeceğiniz her şeyi yarısından azı duyacak. İlk üç saniyeyi değiştirmek bu sayıyı 6 200’e çıkarır — ve içinde hiçbir şey değişmemiş olan videonun geri kalanı bir buçuk kat daha sık çalışmaya başlar.
Saniye saniye dağılım: ne gösterilecek, ne söylenecek, ürün nerede anılacak. Kelimeler yazara bırakılır — aksi hâlde kitle reklamı duyar ve gider.
Nerede kırılır. Yazar metin değil, karede ne olması gerektiğini belirten saniye saniye bir döküm alır. Kelimeleri kendi seçer — kitle onu zaten konuşma tarzı için dinliyor. Kelimesi kelimesine gönderilen metni iyi bir yazar genelde reddeder, kötü olanı yüksek sesle okur ve bu duyulur.
İzleyicinin ne yapması gerektiği. Video başına bir tane — aksi hâlde iki eylem arasındaki seçim eylemsizlikle biter.
Nerede kırılır. “Bağlantıya tıkla” çağrısına bir de “kanala abone ol” ekleyin — tıklamalar öncekinden az olur. İzleyici seçimle karşılaşır ve çoğu zaman hiçbir şey yapmaz. İki video çekmek, birinde kaybetmekten ucuzdur.
Botlar ve satın alınmış görüntülenmeler. Telegram’da ilk dakikalardaki ani görüntülenme sıçramalarından, YouTube’da kanalın diliyle uyuşmayan coğrafyadan belli olur.
Nerede kırılır. Gönderi ilk yirmi dakikada 40 000 görüntülenme topladı ve durdu. Canlı bir kanal aynı 40 000’i bir günde toplar ve bir hafta boyunca eklemeye devam eder. Eğrinin biçimi, satın alınmışlığı popülerlikten medya kitindeki herhangi bir rakamdan daha güvenilir ayırır.
Yerleşim öncesi kanalın incelenmesi: abone dinamiği, görüntülenme dağılımı, diğer kanallarla kesişim, geçmiş reklam çıkışları.
Nerede kırılır. Onaya gönderilen otuz kanaldan medya planına on-on iki tanesi girer. Elenenler: takipçi grafiğindeki keskin basamaklar, medyanın üçte biri kadar erişim, bir ayda üç rakip reklamı, aynı emojilerden oluşan yorumlar.
Başlamadan önce müşteri tarafından onaylanan mecra listesi. Her çıkışı ayrı ayrı onaylatma zamanını kazandırır ve markanın bulunmaması gereken yerlerde yayınlanmasını önler.
Nerede kırılır. Başlangıçtan önce onaylanmış altmış mecralık bir liste. Onsuz her yayın ayrı onaylanır, onay üç-dört gün sürer ve bu sürede slot başka bir reklamverene gider. Onunla alım, postanın değil mecraların hızıyla ilerler.
Reklamın istenmeyen içerikle yan yana gelmesini sınırlayan kurallar. Influencer satın almada bu otomatik değil, yazarın son içeriklerinin elle kontrolüdür.
Nerede kırılır. Kontrol otomatik değildir: yazarın son on içeriğine gözle bakarız. Algoritma bir sorunun ele alınmasıyla propagandasını ayırt edemez, komşuluğun hesabını ise reklamveren verir. Diğer kontrolleri geçenlerin yaklaşık her onda biri elenir.
Moderasyona bir sayfa, kullanıcıya başka bir sayfa göstermek. Kategorinin yasak olduğu yerde moderasyonu geçmenin yolu ve reklam hesabını, alan adını ve marka itibarını kaybetmenin en hızlı yolu. Bunu yapmıyoruz ve bunsuz yürümeyen projeleri almıyoruz.
Örnek. Müşteri, “moderasyonu geçmeyi bilen” bir yüklenicinin üç hesabı yasaklandıktan sonra geldi. Hesaplar geri alınamıyor, alan adı kara listede. Lansman izinli teklif ve pre-lander ile sıfırdan başladı — bir ay daha uzun, ama tekrar riski yok.
Hoş geldin bonusu için kaydolup geri dönmeyen kullanıcılar: çoklu hesaplar, çevrim şemaları, koca “bonus avcısı” toplulukları. CPA’ya göre bu trafik mükemmel görünür; elde tutma ve ikinci depozitoya göre boştur. Kohortlar ve tekrar depozito payıyla yakalanır.
Örnek. Bir kaynak 19 $’dan 400 depozito verdi — rapordaki en iyi CPA. 30 gün sonra 11 kişi ikinci depozito yaptı; diğer kaynaklarda %35–50. Kaynak kapatıldı; bonus parası boşa gitti.
Belge yükleyip kontrolü geçen kayıtlı kullanıcıların yüzdesi. Kayıttan sonraki ilk trafik kalitesi metriği: botlar ve bonus avcıları doğrulamaya ulaşmaz. Normal değerler bölgeye göre değişir, bu yüzden kaynakları soyut bir normla değil birbiriyle karşılaştırırız.
Örnek. Aynı 2 $ kayıt CPA’sına sahip üç kaynak. KYC oranı: %61, %44 ve %9. Üçüncü kaynak bot veriyordu; doğrulanmış kullanıcı başına kaydı ilkindeki 3,30 $’a karşı 22 $’a mal oldu.
Kart sahibinin depozitoya banka üzerinden itiraz etmesi. Chargeback’lerin bir kısmı, düşük kaliteli trafikle birlikte gelen çalıntı kart dolandırıcılığıdır. Bir kaynaktaki yüksek chargeback payı, ödeme sağlayıcı operatörü kapatmadan önce o kaynağı kapatma sinyalidir.
Örnek. Bir kaynak 28 $’dan depozito veriyordu, mükemmel sonuç. Altı hafta sonra bu depozitoların %14’üne chargeback geldi; diğer kaynaklarda %1’in altında. Kaynak kapatıldı ve ödeme sağlayıcı operatörün rezervini yükseltti.
